ഉച്ചക്ക് ഫുഡ് അടിച്ചു കഴിഞ്ഞാ ഹാഷിമിന് അധികം അകത്തു കയറിയ കലോറി ഒന്ന് കത്തിച്ചു കളയണം... അതിനു വേണ്ടി ഒരു ദിവസം അവന് കണ്ടു പിടിച്ച വഴി അല്പ്പം കടുത്തു പോയി...
ഞങ്ങള് അഞ്ചു പേര് വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു വരുമ്പോള് കണ്ടു ദൂരേന്നു നിഷയും നിഫ്സയും നടന്നു വരുന്നു... പെട്ടന്ന് ഹാഷിം ഞങ്ങളെ നാല് പേരേം തൂണിന്റെ മറവിലേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റി..
"ഡാ ഒരു ഐഡിയ... ഞാന് ഈ തൂണിന്റെ മറവില് നില്ക്കാം... നിങ്ങള് ഇതിലൂടെ പോയി അതിലൂടെ വാ... എന്നിട്ട് അവര് അടുത്ത് എത്തുമ്പോള് എനിക്ക് സിഗ്നല് താ... ഞാന് അവറ്റകളെ പേടിപ്പിക്കാം!!!"
"ഇത് വേണോ? ബ്രേക്ക് ടൈം ആണ് കുറെ പിള്ളേര് ഉണ്ട്... അലമ്പാവുമോ?" എനിക്ക് സംശയം...
"എടാ എന്തെങ്കിലും രസം ഒക്കെ വേണ്ടേ? നീ പോ..." ഹാഷിം എനിക്ക് ധൈര്യം തന്നു...
അങ്ങനെ ഞങ്ങള് അവന് പറഞ്ഞ പോലെ ഒന്ന് ചുറ്റി വരുമ്പോളേക്കും അവര് പകുതി വഴി എത്തി... അവന് തോണ്ടയോക്കെ ശരിയാക്കി നിക്കുകയാണ് ഞങ്ങളുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയിട്ട്... പെട്ടന്നാണ് റീടിംഗ് റൂമില് നിന്നും സര് ഇടക്ക് കേറി വന്നത്... ഞാന് ഹാഷിമിനോട് വേണ്ട എന്ന് പറയലും റിയാസ് എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റി...
"നിക്കടാ അവന് ചാടി വീഴട്ടെ..."
"എടാ സാര്"
"അതിനു നിനക്കെന്താ? നിന്റെ അമ്മാവന് ഒന്നും അല്ലല്ലോ..."
സാര് അടുതെതലും റിയാസ് ഹാഷിമിന് സിഗ്നല് കൊടുത്തു...
ഹാഷിം തൂണിന്റെ മറവില് നിന്നും ചാടി വീന്നു ഒറ്റ അലര്ച്ച!!!
"BOW"
"അയ്യോ.."
സ്വാഭാവികമായും അതു സാറിന്റെ വായില് നിന്നായിരുന്നു...
വിളറി വെളുത് പോയ ഹാഷിമിന് തിരിഞ്ഞോടാന് സമയം കിട്ടിയില്ല... മുഖം പോത്തിയെങ്കിലും സമയം വളരെ വയ്കിയിരുന്നു! സാറിനു പിടുത്തം കിട്ടിയത് ഹാഷിമിന്റെ ചെവിയില് ആയിരുന്നു...
"നടക്കെടാ... നിന്നെ കുറെ കാലമായി ഞാന് നോട്ടം ഇട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു"
"സാറേ ചെവിയില് നിന്നു പിടുത്തം വിട്, എന്റെ മാനം"
"കഥാപ്രസംഗം നടത്താതെ വാ"
ഒരു മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞാണ് പിന്നെ ഞങ്ങള് അവനെ കണ്ടത്... നേരെ റിയാസിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിട്ടു, രണ്ടു കയ്യും അരയില് വെച്ചു അവനെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്...
"സാര് വരുമ്പോള് സിഗ്നല് തരാന് ആണോടാ ഞാന് നിന്നോട് പറഞ്ഞത്??"
"എന്തെങ്കിലും ഒരു രസം പോരെ നിനക്ക്?"
No comments:
Post a Comment