തമ്പുവിന്റെ ശനിദശ

നാളെ മുതല്‍ ജിമ്മിനു പോവാന്‍ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്?

അതു എന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമല്ല, കേള്‍ക്കാത്തത് പോലെ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു...

"ഞാന്‍ റെഡി"

"ഞാനും"

"എന്നാ ഞാനും ഉണ്ട്"

കണ്ണടച്ച് കിടന്ന ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു... ഹൃതിക് രോഷന്മാരെ മുട്ടിയിട്ടു ഈ റൂമില്‍ കൂടെ നടക്കാന്‍ പറ്റൂലെ?

"ഡാ നീ വരുന്നോ?"

ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... ആര്‍ത്തു ചിരിക്കാനാ തോന്നിയത്... ചോദ്യം ചോദിച്ച ആള്‍ തമ്പന്‍!!! ഉത്തരം പറഞ്ഞ മൂന്ന് പേര്‍ വിജോയ് സാര്‍, ഷിനോജ് സാര്‍, ശ്രീജിത്ത്‌ സാര്‍!!! കൃഷ്ണന്‍ കുട്ടി നായരോക്കെ ഇവരുടെ മുന്നില്‍ Arnold Schwarzenegger ആണ്.

“ഞാന്‍ ഇല്ല”

അങ്ങനെ ഇവര്‍ എല്ലാരും കൂടെ പോയി... രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരാള്‍ കിടപ്പിലായി, തമ്പു!!

എന്തോ വെയ്റ്റ്‌ എടുത്ത് പോക്കിയതാണ്... കഴുത്ത് ഉളുക്കി... ഡാ തമ്പാ എന്ന് പിന്നില്‍ നിന്നോ സൈഡില്‍ നിന്നോ വിളിച്ചാല്‍ തീര്‍ന്നു... മുഴുവനായി തിരിഞാലെ കാര്യം നടക്കൂ... രണ്ടു ദിവസം വീട്ടില്‍ അനങ്ങാതെ കിടന്നു... അതോടെ തമ്പു പട്ടിണി ആയി... പട്ടിണി മാറ്റാന്‍ വേണ്ടി തമ്പു കണ്ടു പിടിച്ച വഴി ഭയങ്കരം ആയിരുന്നു...
ക്ഷീണിച്ചു അവശനായി പുറത്തു വരാന്തയില്‍ പോയിരിക്കും... അപ്പൊ അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചിമാര്‍ കാര്യം തിരക്കും... ഉളുക്കിയ കഥ പറയും... ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എന്ന് ചോദിക്കും... സങ്കടത്തോടെ പറയും... ഇല്ല!!! പിന്നല്ലേ പൂരം... ഒരു വീട്ടില്‍ നിന്നും ചോറ്, പരിപ്പ് കറി, മീന്‍ പൊരിച്ചത്... അടുത്ത വീട്ടില്‍ നിന്നും കട്ട്ലറ്റ്, സമൂസ... അങ്ങനെ തൊണ്ടയാട് ഏരിയ മൊത്തം അറിഞ്ഞു തമ്ബന്റെ കഴുത് ഉളുക്കിയത്...

മൂന്നാം ദിവസം തമ്പു ഓഫീസില്‍ ഹാജര്‍... കഴുത്ത വേദന മാറിയിട്ടില്ല അത് പോലെ തന്നെ ഉണ്ട്... കാരണം ചോദിച്ചപ്പോ വേറൊന്നും അല്ല... വഴിയിലൂടെ സ്കൂള്‍ വിട്ടു പോവുന്ന പൊടി പിള്ളേര്‍ വരെ ഒരു ഒരു പേരിട്ടു വിളി തുടങ്ങി...

“പെടലീ...”

അങ്ങനെ തമ്ബുവിന്റെ നിരന്തരമായ പ്രാര്‍ത്ഥന കൊണ്ടും മരുന്ന് കൊണ്ടും പിടലി ഒരു വിധം നേരെ ആയി... പൂര്‍വാധികം പ്രസരിപ്പോടെ ഓഫീസില്‍ എന്തിയ തമ്ബുവിന്റെ സന്തോഷം അന്ന് വയ്കുന്നേരം വരയെ നീണ്ടുള്ളൂ...

ഒരു ബുക്ക്‌ എടുക്കാന്‍ തിരിച്ചു റൂമില്‍ വരുന്ന വഴി തൊണ്ടയാട് ഇറക്കം ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചി തമ്ബുവിനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു... ബൈക്ക് ഒന്ന് മൂളിച്ചതെ തമ്പുവിനു ഓര്‍മയുള്ളൂ... ഇറക്കം ആണെന കാര്യം മറന്നു പോയി... ബൈക്കിന്റെ സൈലെന്‍സര്‍ കാലില്‍! രാത്രി ഞങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ കാലില്‍ പ്ലസ്റെര്‍ ഇട്ടു കിടക്കുന്നു തമ്പു... ഒരാഴ്ച എടുത്തു തമ്ബുവിനു ഓഫീസ് പിടിക്കാന്‍...

കൃത്യം മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ റൂമില്‍ വരുമ്പോള്‍ കാണുന്നത് ഒരു കണ്ണ് മൊത്തം പ്ലസ്റെര്‍ ഇട്ടു കിടക്കുന്നു തമ്പു... ഒരു "സിഡി" വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാത്തതിന്റെ ദേഷ്യത്തില്‍ രണ്ടു കഷ്ണം ആക്കാന്‍ നോക്കിയതാണ്... ഒരു കഷ്ണം കയ്യില്‍ ഇരുന്നു മറ്റേ കഷ്ണം കണ്ണില്‍!

അതൊന് ശരിയായി കിട്ടാന്‍ രണ്ടാഴ്ച... അങ്ങനെ തമ്പാന്‍ ഭയങ്കര സൂക്ഷിചായി നടപ്പ്... അടുത്ത അപകടം എന്നാണു എന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളും... അവസാനം ഒരു ദിവസം രാവിലെ എണീക്കാന്‍ നോക്കിയാ തമ്ബുവിനു നടുവേദന... വെറുതെ ഒരു നടുവെദന...

ജീവിതമേ വിട എന്നാ ഒരു അവസ്ഥയില്‍ ആയി തമ്പു... അങ്ങനെ ഒരു ശനിയാഴ്ചയിലെ പാര്‍ട്ടി കഴിഞ്ഞു എല്ലാരും കിടത്തം ആയി... തമ്പാന് ഉറക്കം ഇല്ല... ആകപ്പാടെ “സര്‍വം സൂന്യം”

ഉറക്കത്തിന്റെ ഇടയില്‍ ഞാന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി.. എണീറ്റ് നോക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ വലതു വശത്ത ശ്രീജിത്ത്‌ സാര്‍ കൂര്‍ക്കം വലിച്ചു ഉറങ്ങുന്നു... ഇടതു ഭാഗത്ത്‌ കിടന്ന തമ്ബുവിനെ കാണുന്നില്ല... ഈശ്വരാ ഇനി പോയി ആത്മഹത്യ ചെയ്തോ? ഞാന്‍ ആദ്യം അടുക്കളയില്‍ നിന്നും കിണര്‍ ഭാഗത്തേക്ക്‌ പോവുന്ന വാതില്‍ നോക്കി... ഭാഗ്യം, അടച്ചിട്ടുണ്ട്... പിന്നെ ഈ മൊതല്‍ എവിടെ പോയി? പെട്ടന്ന് വരാന്തയില്‍ നിന്നും ഒരു കുശു കുശുക്കല്‍...

ഞാന്‍ ഹാളിലേക്ക്‌ കടന്നു, മൊത്തം ഇരുട്ട്... പെട്ടന്ന് കണ്ടു വഴിയില്‍ ഒരു വെളുത്ത സാധനം... സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ ചെയര്‍... അതിന്റെ മുകളില്‍ ഒരു സ്റീല്‍ ഗ്ലാസ്‌... ഓഹ്ഹോ തട്ടി മറിഞ്ഞു വീഴുമ്പോള്‍ ഒച്ച കേള്‍ക്കാനാ... ഞാന്‍ പതുക്കെ അത് ചാടി കടന്നു... മെല്ലെ മുന്‍വാതില്‍ ലക്ഷ്യമാകി നടന്നു... ചാരി വെച്ച വാതില്‍ പതുക്കെ തുറന്നു... വരാന്തയില്‍ അരമതിലില്‍ കാലു കേറ്റി വെച്ച് ഇരിക്കുന്നു തമ്പു... ചെവിയില്‍ മൊബൈല്‍...

“ഇല്ല.. ഇത് വരെ മാറിയിട്ടില്ല... ഭയങ്കര വേദന”

“_________________________________”

“എങ്ങനെ മാറും?”

“_________________________________”

“പറാ”

“_________________________________”

“എന്റെ പൊന്നല്ലേ?... പറാ...”

“_________________________________”

“എന്ത് എണ്ണയാ”

“_________________________________”

“എനിക്ക് ഉഴിഞ്ഞു തരുമോ??”

“_________________________________”

“വേണ്ട, നിന്റെ അച്ഛന്‍ ഉഴിഞ്ഞാല്‍ ശരിയാവൂല... നീ തന്നെ ഉഴിഞ്ഞു തന്നാല്‍ മതി”

ഇതിനിയും തുടര്‍ന്നാല്‍ A Certificate കൊടുക്കേണ്ടി വരും എന്ന് മനസ്സിലായ ഞാന്‍ ഒന്ന് ചുമച്ചു. മൊബൈല്‍ ഓഫ്‌ ആക്കി കൊണ്ട് ചാടി എണീറ്റ തമ്പു,

“അയ്യോ എന്റെ നടൂ... എന്താടാ?”

ചുമരില്‍ ചാരി നിന്ന് കയ്യും കെട്ടി രണ്ടു ചുമലും കുലുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ തലയാട്ടി!!!

“ഇതെങ്ങാനും പുറത്തറിഞ്ഞാല്‍, കേട്ടോ... നീ ശവം!!! മനസ്സിലായോടാ?”

70 MM ഇല്‍ വിശാലമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ ചിരി മാഞ്ഞു... തമ്പു എന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു...

“എന്നോട് സഹകരിച്ചാല്‍ നിനക്കും സുഖിക്കാം എനിക്കും സുഖിക്കാം... ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ സുഖിക്കും... നീ അനുഭവിക്കും!!! കേട്ടോടാ??

ഞാന്‍ അരമതിലില്‍ പോയി താടിക്ക് കയ്യും കൊടുത്തിരുന്നു... എന്താ ആ പറഞ്ഞതിന്റെ അര്‍ഥം???